با توجه به اشیاء مختلف و میزان چای سبز چینی متعلق به و حفظ شده، روش های حفظ و ذخیره سازی چای سبز چینی عمدتاً به دسته های حرفه ای و خانگی تقسیم می شوند. حفظ حرفه ای عمدتاً برای بازرگانان چای است تا محصولات چای خود را حفظ کنند و خانواده عمدتاً برای حفظ مقدار کمی چای سبز چینی است. سه روش حفظ حرفه ای برای چای سبز چینی وجود دارد:
یکی روش حفظ بلوک آهک است. بلوک سریع در یک کیسه ساخته شده از پارچه خوب سفید بسته بندی شده است. چای سبز چینی را در کیسه کاغذ پنبه ای سفید قرار داده، یک کیسه کاغذی کرافت را کت کنید و سپس کوزه سفالی دهان کوچک را بشویید و خشک کنید، زیر کاغذ سفید، کیسه چای سبز چینی را در کوزه سفالی دهان کوچک قرار داده، با یک یا دو کیسه آهک تعبیه شده در وسط. دهان محراب را با چند لایه چمن مهر و موم کنید، و در نهایت از آجر یا صفحه چوب ضخیم برای جمع و جور کردن آن برای کاهش میزان تبادل هوا استفاده کنید. پس از آن، شرایط حفظ باید به طور مکرر بررسی شود، و آهک باید در زمان پس از deliquescent جایگزین شود.
دومی روش ذخیره سازی کربن است. روش عمل اساساً همان روش حفظ بلوک آهک است. مواد مورد استفاده تنها زغال پس از خاموشی است، و استفاده از چای را می توان با سنگ ها یا سطل های قلع کوچک جایگزین کرد. ظرفیت کیسه های زغال چوب و کیسه های چای سبز چینی بسته به اندازه ظرف می تواند افزایش یا کاهش یابد.
سومی روش سردخانه چای سبز چینی است. برگ چای خشک با بخار آب، محتوای آب بین ۳ تا ۵٪ است، نه بیش از ۶٪. برگ های چای سبز در کیسه های کامپوزیت اندود آلومینیومی بسته بندی می شوند، حرارت مهر و موم می شوند و هوای کیسه ها با آسپیراتور تنفس تخلیه می شود. در عین حال نیتروژن سرازیر می شود، با برچسب آب بندی مهر و موم می شود، در جعبه چای قرار می گیرد و سپس برای ذخیره سازی به یخچالی با دمای پایین فرستاده می شود. این روش بهترین روش حفظ چای تحت سطح تکنولوژیک فعلی است. حجم ذخیره سازی بزرگ و زمان طولانی.