مراسم چای وانلی، این کانال حمل و نقل تجاری چای زمینی که از قرن ۱۷ تا ۱۹ بین چین و روسیه تشکیل شده بود، ارتباط تنگاتنگ روسیه و چین را در زمان بسیار اولیه برقرار کرد.
بر اساس تحقیقات، محصول جادویی چای نشأت گرفته از چین برای اولین بار به عنوان هدیه ای از سوی فرستادگان دیپلماتیک روسیه در نیمه اول قرن ۱۷ به تزار روسیه آورده شد. برخی از محققان در کشور ما بر این باورند که این هدیه امپراتور شنزونگ به امپراتور روسیه در سال ۴۶ دوره وانلی (۱۶۱۸) است. منابع تاریخی روسیه می گویند این اولین تزار میخائیل از دودمان رومانوف بود که در سال ۱۶۳۸ از فرستاده دیپلماتیک روسیه به دست آمد.
بر خلاف اکثر چینی هایی که چای سبز می نوشند، نوشیدن چای سیاه در روسیه شایع تر است، زیرا ترافیک صدها سال پیش به عقب است و زمان حمل و نقل بین چین و روسیه حتی بیش از یک سال است. چای سبز بدون تخمیر را نمی توان برای مدت طولانی حفظ کرد. چای سیاه می تواند در برابر آزمایش سفرهای طولانی مقاومت کند، بنابراین اکثر روس ها هنوز به طور پیش فرض به چای سیاه و سفید. چای سیاه آنقدر چرب است که کاملاً با رژیم غذایی روسی غذای پرچرب، پر کالری، شیرین مطابقت دارد و به سرعت به محبوب ترین نوشیدنی در میان روس ها تبدیل می شود.
روس ها به دلیل عشق به چای، سماور روسی را که به شکل «نسخه باریک» گلدان داغ چینی شکل است، با ظرفیتی از چند لیتر تا ده ها لیتر اختراع کردند. از حفره استوانه ای مرکزی سماور برای شلیک استفاده می شود. ظرف اطراف حفره را می توان برای آب جوش یا چای جوش استفاده کرد و یک شیر خروجی آب به بخش پایینی ظرف متصل است. نشستن در اطراف یک سماور، نوشیدن چای و خوردن تنقلات با خانواده و دوستان در یک روز زمستانی شادی بزرگ زندگی برای روس های مدرن است.
به دلیل تقاضای هنگفت چای، روسیه و چین در سال ۱۶۷۹ (هجدهمین سال کانگشی) قرارداد تجارت طولانی مدت چای را امضا کردند. از آن زمان فروشندگان چای در مراسم طولانی چای بین دو کشور در حال اجرا هستند. در سال ۱۷۲۷ (پنج سال یونگ هنج)، چین و روسیه «پیمان چاکت» را امضا کردند، و یک شهر تجاری و یک بندر چاکت در دو طرف مرز چین و روسیه در آن زمان تأسیس کردند و به معامله گران دو کشور اجازه داد تا مستقیماً در اینجا تجارت کنند و حجم تجارت چای بیشتر افزایش می یابد. بر اساس سوابق، تا ابتدای قرن نوزدهم، تمام چای روسی از چین منبع گرفته و بیش از ۱۶۰۰ تن در سال وارد می کرد. هزینه مصرف چای در سراسر کشور بیش از هزینه خرید سلاح است. پس از اینکه دولت چینگ هانکو را به عنوان بندر تجاری تحت «پیمان تیانجین» در سال ۱۸۶۱ افتتاح کرد، بازرگانان روسی شروع به راه اندازی کارخانه ها، خرید و پردازش چای به طور مستقیم در یانگلودونگ و هانکو، شهر باستانی چیبی کردند.
مراسم چای وانلی نه تنها فرهنگ چای و سبک زندگی چای آشامیدنی را گسترش می دهد، بلکه پاسخ اقتصادی زنجیره ای را در مکان های مختلف در طول مسیر تحریک می کند: توسعه صنعت کاشت چای، صنعت فرآوری و صنعت حمل و نقل زمین و آب را تحریک کرده است، به تعداد زیادی از بازرگانان چای کمک کرد تا ثروتمند شوند و صدها شهر را در طول مسیر بهره مند کنند. مراسم چای وانلی نه تنها یک تجارت چای را تشکیل داد، بلکه تجارت کالاهای مختلف مانند مواد دارویی خز را نیز تسهیل کرد، و منبعی از مشتریان را برای صنایع مرتبط در طول مسیر فراهم کرد.
می توان گفت که مراسم تاریخی چای وانلی کمک های غیرقابل انکار به تبادل تمدن و توسعه اقتصادی کشورها در طول مسیر کرده است.